Stille kracht wordt in onze maatschappij vaak onderschat. We houden van groots en meeslepend. Van actie, resultaat en daadkracht. Het liefst gisteren nog. We hollen met zijn allen maar door. Mensen met een grote mond vallen op en lijken vaak te krijgen wat ze willen. We aanbidden de zon, met zijn mannelijke energie tijdens de dag, maar schuwen de maan met haar vrouwelijke energie in de nacht.
Maar met deze blog schijnen we ons licht op die andere kant. De zachte kant. De kant die minstens net zo krachtig is, maar anders. Stille kracht. Het wordt niet (altijd) gezien of opgemerkt. Maar ondertussen worden er bergen verzet. Stromen liefde, betrokkenheid en omzien naar elkaar, volop. Is er meer dan alleen maar groei. En dan blijkt die winterperiode voor rust en herstel net zo belangrijk als de zomer vol groei en expansie.

Laten we beginnen bij een anekdote van mijzelf om de valkuil én de superpower van stille kracht te kunnen herkennen. Toen ik in groep zeven zat, ging ik vanwege omstandigheden thuis voor een jaar bij een oom en tante wonen. In een compleet andere stad. Ik ging dus ook naar een nieuwe school. Nu was ik al niet haantje de voorste, maar in een compleet nieuwe klas belanden met kinderen die elkaar allemaal al lang kenden, maakte dat ik behoorlijk dichtsloeg. Ik was verlegen, hield me een beetje afzijdig en probeerde zo goed en zo kwaad als het ging een beetje ‘in te burgeren’ in deze nieuwe groep.
Er was een moment dat een groep kinderen bijnamen ging verzinnen voor ieder kind uit de klas. Drie keer raden welke bijnaam ik kreeg… Stille Oceaan. Ik vond dat toen niet leuk. Ik baalde ervan dat ik zo stil was en niet uit mijn schulp durfde te kruipen. En het werd nog opgemerkt ook! Gelukkig ben ik daar niet gepest, al voelde ik me wel een groot deel van de tijd het buitenbeentje. Ik was die stille…
En ondertussen was ik ook heel gevoelig. Ik merkte het op als iemand niet lekker in zijn of haar vel zat. Ik kon goed observeren. Bovendien had ik een levendige binnenwereld en schreef en knutselde graag. Ik hield (en houd nog steeds) enorm van lezen. Ondertussen zat er – als het ware als een stille kracht van binnen – een deel van mij te wachten tot het zichzelf kon laten zien, tot expressie kon laten komen.
Ondertussen was mijn thuissituatie niet geweldig. Er speelde veel en dat gaf mij zorgen en onrust. Ik richtte me met name op mijn schoolwerk en dook iedere middag in mijn huiswerk. Ik haalde goede cijfers en dat harde werken en leren werd mijn coping mechanisme. Mijn stille kracht.

Terugkijkend als volwassene vind ik die bijnaam van de Stille Oceaan juist heel mooi. Mystiek bijna. Dat zullen de kinderen in mijn klas van toen vast niet zo bedacht hebben, maar ik zie mijn karaktereigenschappen nu juist als een kracht. Stille wateren hebben diepe gronden, die uitdrukking doet eer aan mijn verhaal. Het is mogelijk ook mijn stille kracht als coach. Als coach moet je namelijk goed kunnen luisteren. In stilte aanwezig kunnen zijn bij het verhaal van de ander. De stilte niet op willen vullen met je eigen woorden.
Ik ben stilte enorm gaan waarderen. Het is zó ontzettend schaars. Echte stilte helemaal, want zelfs al ga je op de Veluwe zitten, dan nog hoor je in de verte een motorvliegtuigje of een snelweg. Maar ook innerlijke stilte is schaars. Hordes mensen proberen te mediteren en geven het al snel op, omdat het niks voor hen zou zijn. Omdat hun hoofd nooit stil wordt. Omdat het te druk is in hun hoofd. Of omdat drukte en afleiding ook wel lekker zijn. Je hoeft dan namelijk niet aan te kijken wat er van binnen in je leeft.
Stilte is de tegenhanger van drukte en activiteit, de mannelijke energie. De stilte heeft in die zin dus een vrouwelijke energie. Het is ontvankelijk. Door de aanwezigheid van iets anders (geluid) word je je bewust van de leegte in de stilte. De stilte wordt gevuld door het geluid.

Als we kijken naar de seizoenen of de maancyclus, dan is er altijd dat moment van stilte: de winter of de donkere maan (het moment dat de maan niet zichtbaar is). Dit is letterlijk de fase van de stille kracht. Een moment om op te laden, een pas op de plaats te maken en te rusten. Het is een tijd van naar binnen keren.
Als we dit seizoen (figuurlijk gezien) consistent overslaan, ligt burn-out op de loer. Burn-out door de oververhitte zomer-energie. Onze maatschappij hemelt de zomer op. Het vraagt dus lef, moed en kracht om juist die winter óók te omarmen. In jezelf, maar ook in je werk, je sociale contacten, je leefstijl et cetera.
Dus mijn vraag aan jou is, welke stille kracht heb jij in jezelf al aangeboord? Kan je goed luisteren en heb je oog voor de noden van een ander? Of zoek je bewust de stilte op om jezelf te voeden en zo op de been te blijven in een drukke periode? Kan je genieten van rust, of word je dan onrustig omdat je altijd het gevoel hebt nuttig bezig te moeten zijn? Werk jij aan jouw persoonlijke ontwikkeling, of ben je daar eigenlijk niet veel mee bezig?
Ben jij van nature meer introvert en heb je jezelf daar in het verleden – of nu nog – vaak voor veroordeeld? Dan is het nu de hoogste tijd om de stille kracht in jezelf te gaan ontdekken of her-ontdekken. Om deze in te gaan zetten voor jezelf en een mooiere wereld om je heen. Want het is niet zwak of saai als jij je graag even terugtrekt om alleen met jezelf te kunnen zijn. Het is het toppunt van stille kracht.
Doe geheel vrijblijvend de burn-out test of neem contact met ons op.
Direct contact Of bel 085 - 5363606