
Heb jij ook zo’n allergie voor oppervlakkigheid?
Voor oppervlakkige gesprekken hoef je niet bij mij aan de deur te…
Lees meer ❯
Heb je geregeld het gevoel jezelf te moeten bewijzen? Dat je altijd nét iets meer moet doen? Dat je harder moet werken, beter moet presteren of anderen tevreden moet houden? Misschien herken je dit op je werk, binnen je gezin of tegenover vrienden.
Op het eerste gezicht lijkt daar weinig mis mee. Je bent betrokken en wilt graag iets goed doen. Maar wat als je nooit tevreden bent? Zodra je een doel bereikt, wacht het volgende alweer. Ben je steeds maar bezig te bewijzen dat je goed genoeg bent? Dat kan behoorlijk vermoeiend zijn.

jezelf bewijzen door steeds maar opleidingen te doen
Jezelf bewijzen is niet per definitie verkeerd. Het helpt je om nieuwe dingen te leren en uitdagingen aan te gaan. Het wordt anders wanneer je eigenwaarde afhangt van je prestaties. Je haalt bijvoorbeeld een mooi resultaat op je werk. Anderen zijn tevreden, maar zelf zie je vooral wat beter had gekund. Of je krijgt een compliment, maar denkt direct dat je de volgende keer opnieuw moet laten zien wat je waard bent.
Waarom is het zo moeilijk om gewoon tevreden te zijn? Vaak spelen overtuigingen een rol. Misschien heb je geleerd dat je hard moet werken om waardering te krijgen. Of dat fouten maken betekent dat je tekortschiet. Misschien herken je de gedachte: als ik maar genoeg mijn best doe, ziet iedereen dat ik waardevol ben. Het lastige is dat daarmee de lat steeds hoger komt te liggen. Want wanneer heb je nou genoeg gedaan om jezelf voldoende te bewijzen?
De behoefte om jezelf te bewijzen ontstaat niet zomaar. Soms heeft die te maken met ervaringen uit je jeugd. Misschien kreeg je vooral aandacht wanneer je goede cijfers haalde of anderen hielp. Of je voelde dat je rekening moest houden met de verwachtingen van anderen.
Ook later in je leven kan bewijsdrang ontstaan. Denk aan een nieuwe baan, een relatie waarin je graag gezien wilt worden of een periode vol onzekerheid. Je wilt laten zien dat je het aankunt en betrouwbaar bent. Voor je het weet, wordt jezelf bewijzen een automatische reactie. Je zegt ja terwijl je nee voelt. Je neemt extra werk aan of vindt het moeilijk om hulp te vragen.

jezelf bewijzen door jezelf te vergelijken met anderen
Wanneer je voortdurend bezig bent met presteren, sta je te veel in de actiestand. Je hoofd blijft nadenken over wat er nog moet gebeuren. Daardoor kan ontspannen lastig worden. Zelfs tijdens een vrije avond denk je bijvoorbeeld aan je werk. Of je voelt je schuldig wanneer je eens ‘niets’ doet.
Het kan goed dat je steeds harder werkt, terwijl je eigenlijk steeds minder energie hebt. Je probeert de controle te behouden door nog meer je best te doen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: je raakt vermoeid, maar juist die vermoeidheid maakt je onzeker over wat je doet. Het risico is dat je signalen van je lichaam negeert. Terwijl je lichaam juist aangeeft dat het tijd is om iets te veranderen.

Stel je eens voor dat je een fout maakt zonder direct een oordeel over jezelf te hebben. Je hebt iets verkeerd gedaan, maar dat betekent niet dat je als persoon tekortschiet. Dat klinkt eenvoudig. Toch kan het voelen als een flinke sprong wanneer je gewend bent om je waarde af te meten aan wat je doet of bereikt hebt.
Probeer eerst nieuwsgierig te worden naar je eigen gedrag met als doel om te begrijpen wat jíj nou echt nodig hebt. Wat voel je wanneer iemand kritiek geeft? Word je onzeker of bang om afgewezen te worden? En wat doe je vervolgens? Ga je harder werken, jezelf verdedigen of anderen tevreden proberen te houden? Misschien ontdek je dat je hiermee afwijzing wilt voorkomen of zekerheid zoekt. Dat is begrijpelijk. Alleen helpt deze strategie je meestal niet op de lange termijn.
Een belangrijke stap is leren luisteren naar je eigen grenzen. Misschien kijk je vooral naar wat anderen nodig hebben of van je verwachten. Maar wat wil jij eigenlijk? Wat heb jij nodig? Je kunt bijvoorbeeld oefenen met nee zeggen tegen een verzoek dat niet bij je past. Misschien voel je daarbij schuld of ongemak. Dat hoeft niet te betekenen dat je de verkeerde keuze maakt. Je mag hier leren de moeilijke gevoelens die opkomen te verdragen.

jezelf bewijzen door steeds maar hoger op de ladder te klimmen
Kijk ook eens naar de manier waarop je tegen jezelf praat. Zou je tegen een goede vriendin zeggen dat ze een loser is, omdat ze een fout heeft gemaakt? Waarschijnlijk niet. Waarom zou je die woorden dan wel voor jezelf gebruiken?
Mild zijn voor jezelf betekent niet dat je geen ambities meer mag hebben. Alleen hoeft niet iedere prestatie een bewijs te zijn van jouw waarde. Stel jezelf daarom eens deze vraag: zou ik dit ook doen als ik niemand iets hoefde te bewijzen? Neem de tijd om het antwoord te onderzoeken. Soms denkt je hoofd precies te weten wat verstandig lijkt, terwijl je gevoel iets anders aangeeft.
De gedachte dat je minder je best moet doen, kan spannend zijn. Misschien ben je bang dat anderen je lui vinden (hun oordeel). Of dat je kansen misloopt wanneer je niet steeds het maximale geeft. Toch is het goed om jezelf af te vragen of die angst wel klopt. Kun je ook goed werk leveren zonder jezelf uit te putten? Kun je betrokken zijn zonder alles op je schouders te nemen?
Je hoeft niet van de ene op de andere dag alles anders te doen. Het kan al helpen om iets te doen zonder dat je er een doel aan verbindt. Maak een mooie wandeling, neem rust of voer een gesprek zonder iets te hoeven bewijzen aan die ander. Misschien merk je hoe sterk de neiging is om toch weer iets te moeten. Dat is geen reden om jezelf te veroordelen. Het laat je zien welk patroon aandacht vraagt: jezelf willen bewijzen is een hardnekkige.

Wat als je niet langer hoeft te zoeken naar manieren om te laten zien dat je goed genoeg bent? Wat als je jezelf meer ruimte geeft om mens te zijn, met alles wat daarbij hoort? Misschien ontdek je gaandeweg dat je niet méér hoeft te doen, maar beter mag begrijpen waarom je zoveel van jezelf vraagt.
En als dat lastig blijkt, hoef je die zoektocht niet alleen te maken. Soms helpt het om samen met een coach te onderzoeken welke overtuigingen je in hun grip houden. Je kunt hier vrijblijvend contact met ons opnemen.
Artikel uit Psychologie Magazine met een lezersvraag over blokkeren als men zich moet bewijzen. Psychologie Magazine
De behoefte om jezelf te bewijzen ontstaat niet zomaar. Soms heeft die te maken met ervaringen uit je jeugd. Misschien kreeg je vooral aandacht wanneer je goede cijfers haalde of anderen hielp. Of je voelde dat je rekening moest houden met de verwachtingen van anderen. Ook later in je leven kan bewijsdrang ontstaan. Denk aan een nieuwe baan, een relatie waarin je graag gezien wilt worden of een periode vol onzekerheid. Je wilt laten zien dat je het aankunt en betrouwbaar bent. Voor je het weet, wordt jezelf bewijzen een automatische reactie. Je zegt ja terwijl je nee voelt. Je neemt extra werk aan of vindt het moeilijk om hulp te vragen.
Wanneer je voortdurend bezig bent met presteren, sta je te veel in de actiestand. Je hoofd blijft nadenken over wat er nog moet gebeuren. Daardoor kan ontspannen lastig worden. Zelfs tijdens een vrije avond denk je bijvoorbeeld aan je werk. Of je voelt je schuldig wanneer je eens ‘niets’ doet. Het kan goed dat je steeds harder werkt, terwijl je eigenlijk steeds minder energie hebt. Je probeert de controle te behouden door nog meer je best te doen. Zo ontstaat een vicieuze cirkel: je raakt vermoeid, maar juist die vermoeidheid maakt je onzeker over wat je doet. Het risico is dat je signalen van je lichaam negeert. Terwijl je lichaam juist aangeeft dat het tijd is om iets te veranderen.
Probeer eerst nieuwsgierig te worden naar je eigen gedrag met als doel om te begrijpen wat jíj nou echt nodig hebt. Wat voel je wanneer iemand kritiek geeft? Word je onzeker of bang om afgewezen te worden? En wat doe je vervolgens? Ga je harder werken, jezelf verdedigen of anderen tevreden proberen te houden? Misschien ontdek je dat je hiermee afwijzing wilt voorkomen of zekerheid zoekt. Dat is begrijpelijk. Alleen helpt deze strategie je meestal niet op de lange termijn. Een belangrijke stap is leren luisteren naar je eigen grenzen. Misschien kijk je vooral naar wat anderen nodig hebben of van je verwachten. Maar wat wil jij eigenlijk? Wat heb jij nodig? Je kunt bijvoorbeeld oefenen met nee zeggen tegen een verzoek dat niet bij je past. Misschien voel je daarbij schuld of ongemak. Dat hoeft niet te betekenen dat je de verkeerde keuze maakt. Je mag hier leren de moeilijke gevoelens die opkomen te verdragen.
De gedachte dat je minder je best moet doen, kan spannend zijn. Misschien ben je bang dat anderen je lui vinden (hun oordeel). Of dat je kansen misloopt wanneer je niet steeds het maximale geeft. Toch is het goed om jezelf af te vragen of die angst wel klopt. Kun je ook goed werk leveren zonder jezelf uit te putten? Kun je betrokken zijn zonder alles op je schouders te nemen?
Je hoeft niet van de ene op de andere dag alles anders te doen. Het kan al helpen om iets te doen zonder dat je er een doel aan verbindt. Maak een mooie wandeling, neem rust of voer een gesprek zonder iets te hoeven bewijzen aan die ander. Misschien merk je hoe sterk de neiging is om toch weer iets te moeten. Dat is geen reden om jezelf te veroordelen. Het laat je zien welk patroon aandacht vraagt: jezelf willen bewijzen is een hardnekkige.
Wat als je niet langer hoeft te zoeken naar manieren om te laten zien dat je goed genoeg bent? Wat als je jezelf meer ruimte geeft om mens te zijn, met alles wat daarbij hoort? Misschien ontdek je gaandeweg dat je niet méér hoeft te doen, maar beter mag begrijpen waarom je zoveel van jezelf vraagt.