
Jeugdtrauma en een ontregeld zenuwstelsel: als je lichaam gevaar blijft voelen
Jeugdtrauma: misschien herken je het volgende wel. Je schrikt snel, bent vaak…
Lees meer ❯
“Geniet er maar van, ze zijn zo snel groot!” Het is misschien wel de meest gehoorde kreet als je kinderen hebt. Maar laten we eerlijk zijn: soms is genieten ver te zoeken. Als je peuter krijsend op de vloer van de supermarkt ligt, of je tiener je het bloed onder de nagels vandaan haalt, voel je vooral stress. Is ontspannen ouderschap dan een fabeltje? Nee, zeker niet. Maar het betekent niet dat alles van een leien dakje gaat. Het betekent dat je leert meebewegen met de chaos, zonder jezelf te verliezen. In dit blog ontdek je hoe je de lat lager legt en meer lucht krijgt.
Veel mensen denken bij ontspannen ouderschap aan een serene ouder die nooit zijn stem verheft en altijd geduldig blijft. Die lachend snotneuzen afveegt en wiens huis eruitziet als een Instagram-plaatje.
Laten we die ballon direct even doorprikken: dat bestaat niet. Ouders die streven naar perfectionisme, komen vaak bedrogen uit. Het levert alleen maar frustratie en teleurstelling op.
Echt ontspannen ouderschap draait om acceptatie. Weten dat het rommelig, luidruchtig en soms doodvermoeiend is, en daar oké mee zijn. Het is de kunst van het ‘goed genoeg’ zijn, in plaats van perfect.

Het begint vaak al tijdens de zwangerschap. Je leest alle boeken, eet gezond en richt de babykamer in. Je wilt controle houden. En dan loopt het anders.
Misschien krijg je te maken met misselijkheid, een stuitligging of een huilbaby. Dingen waar je geen invloed op hebt. Als je krampachtig probeert om alles volgens plan te laten verlopen, creëer je je eigen stress.
De basis van ontspannen ouderschap is het besef dat je de situatie niet altijd kunt veranderen, maar wel hoe je ermee omgaat.
Ruimte geven aan je emoties (ook de minder leuke!) hoort erbij. Je hoeft niet altijd blij te zijn.
Natuurlijk is het makkelijker gezegd dan gedaan. Hoe blijf je die relaxte ouder als de vermoeidheid toeslaat? Soms is de beste strategie: even weglopen.
Merk je dat je emmer overloopt?
Zeg tegen je kind: “Papa/mama wordt nu een beetje boos, ik ga even rustig worden in de keuken.”
Zorg dat de situatie veilig is (of dat je partner het overneemt).
Haal diep adem, drink een glas water of schreeuw desnoods even in een kussen.
Dit is geen zwaktebod. Het is juist een krachtig voorbeeld van ontspannen ouderschap. Je leert je kind namelijk hoe je gezond omgaat met boosheid en grenzen.

Een grote valkuil voor veel ouders (en laten we eerlijk zijn: vaak moeders) is dat ze zichzelf volledig wegcijferen. Alles draait om het gezin. Maar ontspannen ouderschap begint bij een ontspannen mens.
Je bent ook nog partner, vriend(in), collega of sporter. Is het egoïstisch om tijd voor jezelf te claimen? Nee. Het is noodzakelijk onderhoud.
Als jij oplaadt, kom je met nieuwe energie thuis. Bovendien geef je je kinderen een waardevolle les mee: zelfzorg is belangrijk. Wil je dat je kinderen later zichzelf wegcijferen, of dat ze goed voor zichzelf zorgen? Leef het voor.
Het geheim van ontspannen ouderschap zit hem vaak in het woordje ‘moeten’.
Kijk eens kritisch naar je eigen verwachtingen. Ligt er nog was? Prima, morgen weer een dag. Eten jullie een keer pannenkoeken? Feest! Loslaten geeft lucht. En die lucht heb je nodig om weer te kunnen genieten.

Merk je dat het je niet lukt om te ontspannen? Dat je lontje permanent te kort is en je het gevoel hebt dat je faalt? Blijf er niet mee rondlopen. Ouderschap is topsport en soms heb je een coach nodig langs de zijlijn.
Bij Liberi helpen we je graag om de balans tussen zorgen voor anderen en zorgen voor jezelf terug te vinden. Neem gerust contact op voor een vrijblijvende kennismaking.

Het is niet: het perfect plaatje. Het begint met realistische verwachtingen. Kun je loslaten wat jouw ideaalplaatje is? Het is meebewegen met wat komt. Daarnaast is het heel belangrijk voldoende tijd en ruimte voor jezelf te blijven maken.
Nee, absoluut niet. Boosheid is een normale menselijke emotie. Het gaat erom hoe je ermee omgaat. Schiet je uit je slof? Bied daarna je excuses aan en leg uit wat er gebeurde. Dat heet herstel, en dat is ontzettend waardevol voor de band met je kind.
Begin klein. Kwartiertje lezen als ze slapen (in plaats van opruimen). Vraag je partner, opa/oma of een oppas om even bij te springen. Je hoeft geen weken weg, kleine momentjes van opladen maken al verschil.
Besef dat 'niet luisteren' vaak geen onwil is, maar onmacht (of onderzoekend gedrag). Tel tot tien, zak door je knieën naar ooghoogte en maak contact voordat je iets vraagt. Verbinding gaat voor correctie.
Dat kan lastig zijn. Probeer niet te strijden over wie gelijk heeft, maar kijk naar de overeenkomsten. Wat vinden jullie beiden belangrijk? Geef elkaar ook de ruimte om het op een eigen manier te doen, zolang de basisveiligheid er is.