
Jeugdtrauma en een ontregeld zenuwstelsel: als je lichaam gevaar blijft voelen
Jeugdtrauma: misschien herken je het volgende wel. Je schrikt snel, bent vaak…
Lees meer ❯
We schreven eerder al over de zware impact van een huilbaby. Maar laten we eerlijk zijn: ook wanneer je baby géén huilbaby is, is de eerste periode een pittige uitdaging. Of je nu voor het eerst ouder wordt of dat het je tweede of derde kindje is, een pasgeboren kleintje vraagt een ongekende hoeveelheid energie, flexibiliteit en creativiteit. Ieder kind is uniek en het is telkens weer zoeken naar de juiste balans tussen zorgen voor je gezin, je relatie, je werk en het huishouden.
Deze nieuwe levensfase gaat onvermijdelijk gepaard met slaaptekort en nieuwe stressoren. Het vraagt tijd en een flinke portie aanpassingsvermogen. In dit blog geven we je nuchtere tips en inzichten om als (kersverse) ouder mentaal gezond te blijven in deze overweldigende periode.
Gefeliciteerd, je bent ouder geworden van een prachtige baby. Het is een levensveranderende gebeurtenis die je wereld volledig op zijn kop zet. Alles wat je voorheen als de normaalste zaak van de wereld beschouwde, zoals ongestoord tijd voor jezelf hebben, nachten doorslapen of thuiskomen in een opgeruimd huis, is ineens niet meer zo vanzelfsprekend.
Het is dan ook volkomen logisch dat je je bij vlagen totaal overweldigd voelt door alles wat er nu op je afkomt. Je bent plotseling verantwoordelijk voor een volstrekt afhankelijk wezentje en tegelijkertijd moet je jouw eigen dagelijkse routine volledig herzien.

Laten we beginnen met een paar praktische en nuchtere tips om je balans terug te vinden in deze nieuwe realiteit. Deze stappen helpen je om chronische stressklachten of overprikkeling voor te blijven.
Je kunt er niet omheen: slaaptekort door ouderschap is vrijwel onvermijdelijk. Bij gewoon slaaptekort heb je zelf redelijk wat invloed: denk aan goede slaaphygiëne, minderen met koffie in de avond en namiddag, zorgen voor voldoende daglicht overdag (vooral in de ochtend) en na een bepaalde tijd in de avond geen schermpjes meer gebruiken. Zulke slaaptips zijn er in overvloed te vinden. Maar met een baby in huis ligt het ingewikkelder: je kunt van alles doen om je slaap te optimaliseren, maar zodra er een kleintje bij komt kijken, heb je ineens veel minder invloed op hoeveel nachtelijke uren je maakt. Zeker het eerste jaar is voor veel ouders een flinke uitdaging als het over slaap gaat.

De biologie van een pasgeborene. Een pasgeborene heeft nog een hele kleine maaginhoud, waardoor hij maar kleine hoeveelheden melk per keer kan verwerken. Hij heeft echter voldoende voeding nodig om goed te kunnen groeien, met een haast constante aanvoer van melk als gevolg: dus óók ‘s nachts. Elke drie uur wakker om te voeden is geen uitzondering. Een baby heeft bovendien nog helemaal geen dag- en nachtritme zoals wij dat hebben. Dat het donker is, zorgt er bijvoorbeeld nog niet voor dat een baby melatonine aanmaakt om te kunnen gaan slapen.
Daarom worden vooral kersverse moeders aangeraden om ook overdag te slapen wanneer de baby slaapt: enerzijds om bij te komen van de bevalling, die in veel gevallen ook ‘s nachts heeft plaatsgevonden, en anderzijds om het nachtelijke slaaptekort enigszins te compenseren. Dat geldt natuurlijk net zo goed voor kersverse vaders.
Slaaptekort en werk. Vooral in de eerste maanden kunnen ouders een flink slaaptekort opbouwen. Als de vader vrij snel weer aan het werk gaat, kan dit een flinke uitdaging voor hem zijn. Na een aantal maanden krijgt een baby steeds meer een dag- en nachtritme, maar van hele nachten doorslapen is zeker in het eerste jaar meestal nog geen sprake; het gebeurt wel, maar is eerder uitzondering dan regel. Gaat ook de moeder, vaak alweer na drie maanden, aan het werk, dan kan het slaaptekort zorgen voor meer stress, zowel binnen het gezin als op het werk. Ruzies ontstaan sneller tijdens de nachtelijke uurtjes als beide partners vermoeid zijn en er wéér iemand een poepluier moet verschonen of opgegeven melk van de vloerbedekking moet poetsen. Met een slaaptekort is het niet makkelijk om je op je werktaken te concentreren; je presteert dan minder op mentaal, emotioneel én fysiek gebied en krijgt dus minder gedaan in dezelfde tijd.
Waarom slaaptraining risico’s met zich meebrengt. Een veelgehoorde optie waar ouders voor kiezen om het slaaptekort te beperken, is slaaptraining voor hun baby, met het idee dat het kind zo ‘getraind’ wordt om sneller door te slapen. Hierbij wordt echter aan de biologie van een baby voorbijgegaan. Ouders worden dan aangeraden het kind te laten huilen, tot het uiteindelijk stil wordt. Wat er in het lijfje van de baby echter gebeurt, is dat er veel stresshormonen worden aangemaakt. De baby huilde namelijk met een reden: hij is moe maar kan niet slapen, heeft het te warm of te koud, heeft honger, een vieze luier of een ander ongemak. Een baby is totaal afhankelijk van ons en kan alleen via huilen aangeven dat er iets is. Komen de ouders dan niet, dan ‘denkt’ de baby als het ware dat hij maar beter stil kan worden, want alleen zijn voelt bedreigend. De baby wordt stil, de ouders kunnen slapen, maar de stresshormonen gieren door het lijfje van hun kind. Langdurige blootstelling aan stress is voor niemand goed, of diegene nu een paar maanden oud is of negentig jaar.

Wat dan wel? Onze Nederlandse maatschappij is niet ingesteld op het optimaal regelen van ouderschapsverlof, in tegenstelling tot veel Scandinavische landen waar zowel vader als moeder een jaar betaald ouderschapsverlof kunnen opnemen. We zullen dus moeten roeien met de riemen die we hebben, oftewel: mét slaaptekort weer aan het werk.

Tips om het slaaptekort zoveel mogelijk te beperken:
Wanneer je voor de tweede of derde keer ouder wordt, denk je vooraf vaak dat je inmiddels wel weet hoe het werkt. Toch is ieder kind volstrekt uniek, en mag je niet vergeten dat er nu al andere kinderen rondlopen die óók jouw zorg en liefde nodig hebben. Je aandacht plotseling moeten verdelen kan een enorme uitdaging zijn. Krijgen de oudsten voor hun gevoel te weinig aandacht? Dan eisen ze het gegarandeerd zelf wel op.

Het is volstrekt een illusie dat je deze periode zonder enige vorm van stress doorkomt. Er komen altijd momenten waarop het huilen je nader staat dan het lachen. Om te voorkomen dat dit omslaat in chronische overbelasting, moet je manieren vinden om de druk van de ketel te halen.
Zelfzorg is geen luxe, maar een noodzaak. Het voelt soms als een inkopper, maar het benadrukt wel hoe fundamenteel zelfzorg is. Als jouw eigen batterij leeg is, kun je simpelweg niet meer voor een ander zorgen. Die ‘me-time’ hoeft echt geen dag naar de sauna te zijn. Ga overdag even samen met je kleintje slapen, neem een warme douche in stilte of drink eindelijk die kop koffie warm op.

Ademhaling en mindfulness. Je hoofd zit, vooral in de beginperiode, razend vol met gedachten en lijstjes. Probeer af en toe letterlijk op de rem te trappen door een korte ademhalingsoefening te doen. Drie keer diep in- en uitademen met je hand op je buik kan je zenuwstelsel al een reset geven, zelfs als je midden in de nacht met een huilende baby op je arm staat.
Stop met perfectionisme en wees mild. Hoe graag je het ook wilt, de perfecte ouder bestaat niet. Accepteer van jezelf dat je het soms ook even niet meer weet, dat je frustratie voelt als je kind ontroostbaar is en dat het huis een troep is. Perfectionisme is in deze fase je grootste vijand.
Ouderschap is prachtig, maar het heeft hoe dan ook een gigantische impact op je mentale gezondheid. Het maakt niet uit hoeveel ervaring je al hebt of hoeveel opvoedboeken je hebt gelezen; soms heb je het gevoel dat je simpelweg verdrinkt in de verantwoordelijkheden.

Als de praktische tips je niet meer helpen en je het gevoel hebt dat je structureel overprikkeld bent, is het verstandig om op tijd aan de bel te trekken bij een professionele coach. Die kan je helpen met nieuwe inzichten, je grenzen helpen bewaken en voorkomen dat de opgebouwde spanning rondom de zorg voor je baby omslaat in een burn-out. Neem gerust contact met ons op voor een vrijblijvende kennismaking; je hoeft dit écht niet alleen op te lossen.

Het idee dat je huis er, zeker in de eerste maanden met een kleine, altijd brandschoon uit moet zien, is onrealistisch en veroorzaakt alleen maar onnodige druk. Vraag jij je weleens af waar de term voor een perfect opgeruimd huis eigenlijk vandaan komt? Wikipedia legt de geschiedenis achter het begrip 'spic en span' kort en krachtig uit. Je leest het hier
Die schuldgevoelens zijn heel normaal, maar onterecht. Je lichaam moet herstellen van een bevalling, je hormonen gieren alle kanten op, je slaapt nauwelijks en je hebt de 24/7 verantwoordelijkheid voor een nieuw leven. Het is volstrekt logisch dat dit stress en soms zelfs sombere gevoelens oplevert.
De gouden (en moeilijkste) regel is: slaap wanneer de kleine slaapt. Laat dat huishouden echt even voor wat het is. Vraag je partner of iemand anders in de avond een flesje over te nemen of met de wagen te gaan lopen, zodat jij een aaneengesloten blok van een paar uur kunt slapen.
Dit verschilt enorm per situatie, maar geef het minimaal de eerste drie tot vier maanden ('het vierde trimester'). In deze periode verandert de ontwikkeling van je kindje razendsnel en is alles nog zoeken. Verwacht niet dat alles na een paar weken al op rolletjes loopt.
Absoluut. Slaaptekort is funest voor je geduld en empathie, waardoor je sneller ruzie maakt over kleine dingen. Bovendien gaat bijna alle aandacht en energie naar het kindje, waardoor er weinig ruimte overblijft voor elkaar. Blijf communiceren en spreek uit dat het een pittige fase is voor jullie allebei.
Als je wekenlang extreem prikkelbaar bent, last hebt van paniekaanvallen, overmatig piekert, niet meer kunt genieten of totaal geen binding voelt met je kindje, is het belangrijk om direct professionele hulp te zoeken om een postnatale depressie of burn-out voor te zijn.