Zoeken

Zoeken sluiten

Narcistische ouder

dinsdag 29 september 2020

Wanneer het over stress gaat, komt er een veelvoud aan onderwerpen voorbij. Een narcistische ouder wordt echter zelden genoemd. Wellicht heeft dat als reden dat dit voor velen iets is dat in het verleden heeft gespeeld. Stress is iets dat je in het heden ervaart. Dat wil niet zeggen dat de diepere oorzaak van je stress ook in het heden ligt. De oorzaak kan namelijk ook in het verleden liggen. Het spreekwoordelijke zaadje kan vele jaren geleden al geplant zijn. Vaak zonder dat je dit wist. Je hebt misschien nooit bewust ergens last van gehad en op een dag is het daar. Op een dag komt alles ineens naar boven. Dit komt vaak voor bij kinderen met narcistische ouders, die hier (toentertijd vaak onbewust) onder geleden hebben.

Wat is een narcistische ouder?

Onze coaches zijn gespecialiseerd in het coachen van mensen met stress en burn-out, depressie en angst- en/of paniekaanvallen. Wij zorgen dat je snel de juiste hulp krijgt.
Online cursus
159.00
Online cursus
Stap voor stap stressvrij, bewezen effectief, op basis van het Liberi Fasenplan.

Wat is een narcistische ouder?

Een narcistische ouder kent veel mogelijke verschillende eigenschappen. Alle narcistische ouders hebben echter één ding gemeen: de liefde voor hun kind is voorwaardelijk. Men zegt vaak dat de liefde voor een kind onvoorwaardelijk is. Gelukkig is dit in zeer veel gevallen zo. Bij een narcistische ouder is hier helaas geen sprake van. Dit betekent niet automatisch dat een dergelijke ouder ook altijd een slechte ouder is, of een ouder die helemaal geen liefde geeft. Hij/zij geeft echter niet de liefde zoals een kind mag verwachten, en nodig heeft.

Het komt erop neer dat een narcistische ouder liefde geeft aan zijn/haar kind, zolang het kind voldoet aan de verwachtingen van de ouder en zich gedraagt zoals de ouder wil. Doet het kind dit, dan lijkt er geen vuiltje aan de lucht. Lijkt, want het kan wel degelijk zorgen voor (grote) emotionele schade en problemen in het latere leven. Maar daarover later meer.

Hoe herken je deze?

Enkele mogelijke eigenschappen van een narcistische ouders zijn:

  • Geven het kind niet de ruimte om te zijn wie het is
  • Voelen zich superieur en laat dit ook blijken
  • Respecteren privacy van het kind niet
  • Tonen weinig tot geen interesse in het leven en de bezigheden van het kind
  • Kunnen niet goed omgaan met emoties van het kind
  • Manipuleren
  • Dulden geen tegenspraak
  • Zijn niet zelfkritisch en geven het kind vaak de schuld
  • Zijn niet empathisch
  • Kunnen niet tegen kritiek of geven hun ongelijk nooit toe
  • Ontlenen hun status aan prestaties van het kind

Opvallend aan narcistische ouders is dat deze ouders vaak zelf ook het ‘slachtoffer’ waren van narcistische ouders. Het zijn dus gedragingen en eigenschappen die kunnen worden doorgegeven. Ook vinden deze ouders het vaak belangrijk dat de buitenwereld een positief beeld van hen heeft. Daarom spelen zij vaak mooi weer, doen zij zaken perfecter voor dan zij zijn en doen zij er alles aan om de spreekwoordelijke vuile was achter gesloten deuren te halen. Narcisme komt overigens steeds vaker voor.

Wat zijn de kenmerken van een narcistische moeder?

Wat zijn de kenmerken van een narcistische moeder?

Narcistische vaders en moeders kunnen allebei dezelfde eigenschappen en hetzelfde gedrag vertonen. Toch ziet men vaak wel een verschil tussen een narcistische moeder en een narcistische vader. Is er sprake van een duidelijk verschil, dan heeft dat niet alleen te maken met typisch mannelijke en vrouwelijke eigenschappen, maar komt het vaak ook voort uit een traditionele rolverdeling binnen het gezin. Zo is een van de kenmerken van een narcistische moeder vaak dat zij haar ideaalbeeld projecteert op haar kinderen, met name dochters. Zij kan haar kind verantwoordelijk houden voor het “falen” van haar ambities. Ook kan een narcistische moeder bijvoorbeeld zeer kritisch zijn op het uiterlijk van haar kind (dochter), zoals op het gewicht. Voor haar aanzien naar de buitenwereld toe, kan zij te veel druk op haar kinderen leggen om de ideale zoon/dochter te zijn.

Onze coaches zijn gespecialiseerd in het coachen van mensen met stress en burn-out, depressie en angst- en/of paniekaanvallen. Wij zorgen dat je snel de juiste hulp krijgt.
Online cursus
159.00
Online cursus
Stap voor stap stressvrij, bewezen effectief, op basis van het Liberi Fasenplan.

En de kenmerken van een narcistische vader

Ook een narcistische vader kan veel van de algemene kenmerken van een narcistische ouder vertonen. Maar er zijn ook enkele kenmerken die als typisch mannelijk kunnen worden bestempeld. Emotionele onbereikbaarheid bijvoorbeeld, of een gebrek aan empathie voor het kind. Ook ontlenen veel narcistische vaders hun eigen status aan de prestaties van hun kind. Zo kunnen zij het heel belangrijk vinden dat het kind een hoge opleiding volgt, of excelleert in een sport waar de vader aanhanger van is. Narcistische vaders kunnen hun kinderen zeer sterk het gevoel geven dat zij er niet toe doen, of dat ze nooit goed genoeg zijn. Dat heeft natuurlijk een grote invloed op de zelfwaardering.

Hoe lijdt een kind hieronder?

Hoe lijdt een kind hieronder?

Het is duidelijk dat het hebben van een narcistische ouder zorgt voor ontzettend veel stress bij een kind. Laat staan het hebben van narcistische ouders. Kinderen hebben liefde en geborgenheid nodig om op te kunnen groeien tot een (mentaal) gezonde jongvolwassene. Kinderen met een narcistische ouder hebben vaak structureel te weinig liefde gehad, kunnen lijden aan een gebrek aan zelfvertrouwen en eigenwaarde en zijn vaak over het algemeen minder ontwikkeld dan kinderen die wel een normale jeugd hebben gehad.

Dat een kind hieronder lijdt is vaak niet direct zichtbaar. Jonge kinderen zijn nog erg kneedbaar en bovendien weten kinderen van narcistische ouders vaak niet beter. Zij weten niet hoe het is om een liefdevolle ouder te hebben, die naast onvoorwaardelijke liefde ook steun geeft en hen de handvatten aanreikt om zich te ontwikkelen.

Hierdoor kunnen problemen ontstaan die lange tijd verborgen zijn gebleven. Vaak krijgen kinderen pas last van stressklachten (en andere klachten) wanneer zij (jong)volwassen zijn. Dit kan als een complete verrassing komen. Dat maakt omgaan met deze problemen extra lastig, net als het oplossen hiervan.

Burn-out test
Gratis
Burn-out test
Onze gratis burn-out test geeft je in 50 vragen antwoord hoe het nu daadwerkelijk is gesteld met jouw stressniveau.

Narcistische ouders loslaten en je problemen oplossen

Narcistische ouders loslaten kan een begin zijn van het oplossen van je problemen. Dit hoeft echter niet altijd. Mensen kunnen leren van hun fouten. Narcistische ouders kunnen jaren later misschien inzien dat zij fout zaten. Dan kan het helpen om te praten over het verleden. Het is echter aan jou om de stappen te zetten die voor jou het beste werken. Acceptatie is daarin een belangrijk beginpunt. Dit betekent niet dat je moet accepteren dat je ouders narcistisch zijn of waren, of de dingen die gebeurd zijn gewoon maar achter je moet laten. Wat het wél betekent is dat je moet accepteren dat hierdoor bepaalde problemen ontstaan zijn. Maar je mag óók erkennen dat die problemen niet jouw fout zijn en dat je hier niets aan hebt kunnen doen.

Volwassenen die om moeten gaan met de gevolgen van narcistische ouders hebben vaak een lange weg te gaan om weer zelfverzekerd te worden, goed te functioneren en van zichzelf te houden zoals ze zijn. Gun jezelf echter hulp. Pak je deze problemen niet aan, dan los je ze ook niet op. Je loopt een verhoogd risico op bijvoorbeeld een depressie of een burn-out. Ook loop je – misschien wel onbewust – het risico zélf een narcistische ouder te worden. Met onze coaches kun je praten over je problemen en samen werken aan je herstel. Neem contact met ons op voor het maken van een afspraak voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek met een coach bij jou in de buurt.

Wil jij hulp bij stress of burn-out?

Doe geheel vrijblijvend de burn-out test of neem contact met ons op.

Direct contact Of bel 085 - 5363606

13 reacties

  • Nina schreef:

    ‘Narcistische ouders kunnen jaren later misschien inzien dat zij fout zaten. Dan kan het helpen om te praten over het verleden.’
    Jij/jullie weten KLAARBLIJKELIJK totaal niet wat narcisme inhoudt!?😅 Wauw, ik schrok hier echt van.

    ‘Dit betekent niet dat je moet accepteren dat je ouders narcistisch zijn of waren,’ < Uh ik denk noujuist wel?! Anders blijf je toch hangen in een geïdealiseerde versie van je ouders?!

    • Reinoud schreef:

      Dag Nina, dank je wel voor je reactie. Wij geloven en ervaren in onze coaching dat ieder mens in staat is om te veranderen en op termijn fouten toe te kunnen geven waarvoor ze eerder blind waren. Ik deel met jou dat die kans met een narcistische persoonlijkheidsstoornis klein genoemd mag worden, daarom staat er ook in ons blog dat ze het misschien in kunnen zien. Als het gaat om het niet accepteren dat je ouders narcistische zijn of waren, dan gaat dit voornamelijk over de impact die het heeft voor jou. Dit hoef je nooit te accepteren en juist kan dit er voor zorgen dat je je losmaakt van je ouders en eigen keuzes gaat maken.

  • Inr schreef:

    Narcistische ouders veranderen nooit. Ik heb zelf 70 jaar een narcistische moeder gehad. Met ze breken lukt ook niet. Ze gaan iedereen bellen, rollen spelen, jou zwart maken en iedereen gelooft ze want o ze zijn zo aardig. Niemand gelooft je, ook niet in de psychiatrie.

  • Fanny Wynants schreef:

    Normale mensen kunnen veranderen. Narcisten zijn mensen met een persoonlijkheidsstoornis, die niet te verhelpen is. De enige manier om er als kind mee om te gaan is afstand te bewaren. Een narcistische ouder heeft nooit oprecht van je gehouden en zal dit ook nooit kunnen doen. Hoe zeer je ook je best doet, je zult nooit worden gewaardeerd of worden gezien. Een narcist heeft de emotionele ontwikkeling van een kleuter in het lichaam van een volwassene. Die stampt, huilt, manipuleert om te krijgen wat hij/zij wil. Maar die persoon is helaas wel je ouder, waarvan je anders zou mogen verwachten als deze gezond zou zijn. Je bent de moeite waard, het ligt niet aan jou, je narcistische ouder is niet gelijkwaardig, maar heeft helaas een – voor zijn/haar omgeving zeer destructieve – persoonlijkheidsstoornis.
    Stel zelf grenzen om jezelf te beschermen als kind, immers de narcistische ouder heeft al genoeg verwoest. Verbreek het contact alleen als het echt niet anders gaat (anders riskeer je de welbekende narcistische woede). Blijf oppervlakkig in je conversaties, speel mooi weer, vertel ze niet meer wat je echt bezig houdt, want die informatie zullen ze altijd misbruiken en verdraaien. Bel ze niet iedere week, en wanneer je ze wel belt, nooit langer dan 15 minuten. Bezoek ze niet meer dan 1,5 uur per keer. Werp je niet op om zaken voor ze te regelen, laat dat een ander doen. En hou vooral heel veel van jezelf!

  • Bella schreef:

    Narcistisch ouderschap sloopt je ook als volwassene, het stopt nooit. Ik ben nu in de 50 mijn moeder 78 mijn dochter destijds 20 waar ik een conflict mee had. Oma heeft haar naar zich toegetrokken . Iedereen in de familie vind het blijkbaar normaal en nu ben ik nog meer het zwarte schaap dan ik al was samen met haar vader mijn ex . Waar tegen ze zei dat hij niet voldeed als ouder zijnde en hij zijn dochter beter kon gaan vergeten. Over mij doen verschillende verhalen de ronde feitelijk allemaal leugens.( het verlamd je)
    Er valt als familie ook geen normaal gesprek te voeren iedereen wordt gebrainwashed door haar verhalen over o.a. mijn situatie. Ipv dat oma ervoor zorgt
    dat we allen tot elkaar komen geniet ze vollop van de macht die ze nu heeft.
    Ik voel me de ontaarde ouder mijn ex overigens ook gelukkig treffen wij elkaar in woordelijke steun. Maar het is vreselijk dat dit zo gaat ik voel me gevangen in mijn eigen gevoelens mijn dochter wijst elk contact met mij af, ik ben dat vreselijke mens. Even vergetende dat ik haar heb gebaard en liefdevol probeerde op te voeden.

  • Monique schreef:

    Ik nu bijna 59 ,bijna een jaar geen contact met moeder 85 (ik wilde 4 dagen overkomen ,maar in plaats fijn kreeg ik maanden stil zwijgen )
    Nu liet ze me weten via me dochter dat ik welkom ben
    Ik schreef gister een brief dat ik het jammer vond dat dat via me dochter moest
    En dat ik wel wilde komen maar meer voor mijn dochter dit doe niet voor mij
    (Vond de rust wel fijn geen contact (ook omdat ik kanker patiënt ben, en eindelijk zelfliefde heb geleerd)
    Nou ik heb het geweten
    Kreeg gister een brief ,vol met alles wat ik fout heb gedaan maar ik ben welkom
    Nou ,kan beter thuis blijven in plaats naar ned vliegen 4 dagen in oorlog te zitten
    En vol stress naar huis

    Dus ik schreef haar terug
    Dat ze altijd oude koeien uit de stal haalt ,en dat het beter is dat we het maar zo laten zo als het was

    Nu krijg ik (helaas was ik de verjaardag vergeten van me pa die overleden is )
    Dus werd aangevallen en ik ben borderline

    Heb net een stuk terug gestuurd
    Dat mijn spigoloog had gezegd dat ik een dochter ben van een narsist moeder ,,met uitleg van internet erbij

    Hoopte dat mij ma op 85 jaar en ziek zachter en uit liefde zou handelen ,en me nog wilde zien zodat ze in vrede kan overgaan

    Maar hellaas
    Tranen ,,en weet heb nog een stuk heling voor mezelf nodig (davht dat ik er was maar er zit nog steeds pijn )
    Xx

  • Heleen schreef:

    Ik ben me rot aan het zoeken naar een antwoord. Ikzelf was altijd ‘the golden child’ van niet één, maar drie narcisten. Mijn Overgrootmoeder die mijn grootmoeder als een dweil behandelde maar mij op een voetstuk plaatste, mijn grootvader die mijn vader in zijn jeugd uitgescholden, vernederd en een hel op aarde gaf en dan mijn vader die logischerwijze zich ontpopte tot een enorm charismatisch persoon en lief voor mij, maar oweeee mijn moeder en mijn zussen. Nu heeft hij drie jaar geleden zijn eigen moeder alles afgepakt na de dood van zijn vader en al haar huizen en spaargeld is ze kwijt. Het is door deze daad (want mijn grootmoeder is mijn godin) dat mijn pa mij is kwijt geraakt. Ik bleef in zijn verhalen geloven en we maakten nooit ruzie. Natuurlijk vraag ik mezelf af in welke mate ik niet narcistisch ben, ik vul soms testen in en ik merk op dat ik enorm veel eigenschappen heb. Soms is het wel handig want ik kan me overal uit lullen als ik wil. Maar niet ten koste van anderen (ik heb als ik het idee heb iemand kwaad gedaan te hebben dagenlang last van stress, hartkloppingen, etc…) maar wie weet ben ik wel een ‘gematigde’ narcist. En verder behalve dan dat ik mezelf onder de loupe neem wekelijks in de hoop dat mijn dochter niet zo’n maniak als moeder gaat krijgen vraag ik me af in welke mate mijn grootvader eigenlijk geen autist was? Want op latere leeftijd heeft hij veel goede werken gedaan (hij genoot van het aanzien natuurlijk) maar voor mij heeft hij altijd ALLES gedaan. Mij verzorgd … Waarom was hij zo erg voor mijn vader en voor mij niet? Hij vertelde soms dat hij spijt had van zijn gedrag. En soms gaf hij aan dat hij niet begreep dat hij ‘diplomatisch’ moest zijn. Wij waren een hecht duo en ik mis hem en ik weet dat hij zijn gezin narcistisch terroriseerde, het was sterker dan hemzelf en hij kon recht praten wat krom was. Maar waarom heb ik er dan geen last van gehad? We hadden wel urenlange discussie’s waar ik dan vaak het onderspit delfde en huilde en dan ging hij me oppeppen zodat ik me bleef verweren met woorden zonder te wenen. Ik begrijp het niet en helaas is hij dood. Maar als mijn grootvader inderdaad een narcist was dan heeft hij op het einde van zijn leven dat proberen goedmaken zonder veel succes want mijn grootmoeder heeft het hem nooit vergeven…

  • Nikita schreef:

    Ik ben zelf een product van narcistische ouders en een narcistische grootouder. Ik heb er 33 jaar over gedaan om dit in te zien, nadat ik mentaal gecrashed was en 1 jaar in de psychiatrie heb doorgebracht. Ik heb 1 advies, mensen : breek ermee! Wis die mensen uit uw geheugen en doe alsof ze niet bestaan. Ze blijven je manipuleren en ze blijven al je energie opzuigen. Je kan nooit herstellen van alle schade die je door hen hebt opgelopen als je contact blijft hebben. Nu, 10 jaar later, sta ik eindelijk sterk op m’n benen. Je kan de schade weldegelijk herstellen, maar het vraagt tijd, doorzettingsvermogen en veel pijn. Ik ben eveneens bewust kinderloos gebleven. Ik val nog liever ter plaatse dood dan dat ik een kind in opvoed met het risico dat ik onbewust dezelfde trekken meedraag. Ik weet wat dat doet met een kind (en z’n verder leven) en dat wens je je ergste vijand niet toe. De verrotte genenpoel eindigt hier!

  • Sandra Reijers schreef:

    Narcistische ouders veranderen nooit. Ik heb zelf 70 jaar een narcistische moeder gehad. Met ze breken lukt ook niet. Ze gaan iedereen bellen, rollen spelen, jou zwart maken en iedereen gelooft ze want o ze zijn zo aardig. Niemand gelooft je, ook niet in de psychiatrie.

    Volledig waar wat deze gene schrijft. Ik probeerde vandaag weer toenadering toe familie, maar wat ik ook doe. Er is een lul verhaal opgehangen bij de familie en ik ben de boeman, ik wordt er verdrietig van. Wat ik ook doe ik doe het nooit goed genoeg. En na de buitenwereld mooi weer spelen, maar ondertussen wordt ik als dader neergezet in de familie. En breken lukt inderdaad ook niet, maar er mee leven ook niet. Ik krijg er hoofdpijn van en wordt er verdrietig van.

  • kiki schreef:

    Ik ben 41 jaar en heb eindelijk gebroken met mijn narcistische vader. Ik heb geen pijn meer. Ik had gewild dat ik het eerder kon. Ik twijfelde altijd aan mezelf. Misschien was ik fout,…
    Maar ik heb nog wel zorgen om mijn kleinere zus (16 jaar) en broer (10jaar) en ze wonen daar nog. Hoe kan ik hen het beste ondersteunen zonder hen te beschadigen. Want volgens mijn vader maak ik zijn gezin kapot door mijn leugens. Maar de waarheid is, dat ik niet zwart spreek en alleen wil ondersteunen. Heeft iemand tips?

  • Michael schreef:

    Mijn moeder is een Narcist, ze heeft me leven tientallen jaren overeerst. Ik ben nu een paar jaar zonder familie omdat ik contact heb verbroken met haar. Ze heeft me compleet zwart gemaakt, bij iedereen niemand heeft nog ooit contact met mij opgenomen. Ik ging gebukt door stress en herbeleving en kon geen rust vinden in me zelf. Uiteindelijk hulp gezocht, medicijnen ging het iets beter en kon ik alles langzaam verwerken.

  • Bram Reinders schreef:

    Ik heb een relatie gehad met een 17 jarige dame. Ze kon in het begin vertellen dat ze nooit liefde heeft gekregen en alleen maar moet doen wat haar moeder voor ogen heeft. Dus heel erg manipulatief, dat ze niet veel kon en dik is en ga maar door( heel veel eisen). Dat ze ook niet graag thuis was. Maar aan ut einde van de relatie deed ze net dat alles heel goed met haar ging. De vader is namelijk ook mee gezogen door haar vrouw die zo manipulatief is. Ik ben dus gemanipuleerd door haar hele familie. Mijn ex is er gewoon in mee gegaan en ze is ook narcistische geworden. Is een manipulatief gezin en ik dacht dat het nog niet te laat was en ik mijn vriendin nog kon helpen uit die giftige gezin. Het is gewoon een spookhuis daar, als 1 zombie gaat bijten dan zit je er bijna aan vast. Ze hebben mijn zwakheden zo kunnen bespelen dat ut hele gezin er sterker van werd. Alle herinneringen wat ik had en ook die mooie mooie momenten wat ik op dat moment ervaarde is vervaagd naar een soort horror film. Alles wat ze zei en wat er gebeurde was in scene gezet. Zo’n mooi en leuk meisje was het zeker geworden als ze een normale opvoeding had gekregen. Daarom neem ik het haar ook niet kwalijk maar het doet me zo’n pijn dat ze niet normaal kan leven zoals de normale mensen. Ze is zo opgevoed en ze denken dat het leven zo in elkaar steekt. Omdat ze heel kwetsbaar zijn maar dat willen ze niet laten merken anders komen ze dichtbij hun angst. Als ik kwetsbaar was dan was zei sterk en als ik sterk was dan lag zei depressief op de bank. En nu merkte ze dat ik haar heb ontmaskerd en de voeding niet meer geef dat ze haar poten van me af houd. Dan gaan ze naar haar volgende prooi en anders ga ik ze mss verraden. Ze proberen dan hun sporen te wissen. Dus ik denk dat ik te laat ben samen met haar 14 jarige zusje. Ze hebben ook geen empathie, inlevingsvermogen en gevoel zodat haar ook niks doet dat de relatie voorbij is. Ik zit momenteel in een hel en overal staat dat het nu voor jezelf moet kiezen en haar moet loslaten. Ik kan het gewoon niet. Iemand waar ik heel veel van heb gehouden en nog steeds. Om dan aan haar lot over te laten. Maar ze willen natuurlijk geen hulp omdat het voor hun dan zwak is. Kan ik een 17 jarige dame niet helpen om het toch haar laten inzien dat ze meer waard is dan wat ze nu krijgt in haar huis? Ze kan ook nooit haar gevoel bespreken. Ze snijd zich zelf om de traumatische ervaringen en de pijn te verhelpen. Ze hoort stemmen en hallucineerd. Ik wil haar nog steeds helpen. Ze is pas 17 of maakt het dan niet uit? Ben ik dan te laat? Die moeder heeft haar hele gezin onder controle en ik heb zoveel verdriet en zoveel pijn om dat zo te zien en te ervaren. Kan iemand mij echt goede advies geven plaats van te zeggen dat ik mijn handen moet los laten van haar? Alvast bedankt🥹 gewoon 4 narsisten bij elkaar dat maak je niet vaak mee. Echt een slecht film, ik ben er gelukkig na 3 kwart jaar achter gekomen. Doordat ik mijn telefoon had uitgezet voor 1 hele dag om rationeel te kunnen nadenken. Ut leek dat ze bezorgd was maar het was meer dat ze in paniek was. Dag erna begonnen de manipulaties weer van voor af aan. Daarna ging ik me in narsisme verdiepen en viel alles op zijn plaats. Ik gaf haar de voeding niet meer en toen was de chemie over. En constant vragen ben je verdrietig boos of teleurgesteld. En toen was ut voor mij duidelijk en de foto’s wat ik van haar zag, zag ik opeens een heel verdrietig, depressief meisje en de masker was af. En dat doet me zoveel pijn van binnen om haar zo te zien. Ze is 17 en zusje 14, kan iemand mij helpen. Ik weet het is lastig maar ik moet wat. Alvast bedankt

    Ps. Ze had altijd mooie verhalen wat ik altijd geloofde. Laterna had ik het door en had ik haar toneel spel heel goed in de gaten. Haar patronen was heel erg duidelijk voor mij. Ik maak me heel erg zorgen en anders gaat ze ook nog meer slachtoffers maken. Dit gun ik namelijk niemand. Ik ben benieuwd naar jullie reacties😌

  • Winnie schreef:

    Ik ondersteun de reactie van Nina 25 maart in haar reactie op jullie blog.
    Liberty: “Narcistische ouders kunnen jaren later misschien inzien dat ze fout zaten. Dan kan het helpen om te praten over het verleden”
    Ook ik heb mij zeer hierover verbaasd. Wat een totale onzin en bovendien erg kwetsend.
    Dat is juist wat een narcist niet kan. Fouten toegeven , empatie tonen en veranderen. Die kans is niet klein , maar die kans is afwezig. Dat is juist de kern van het narcisme. Laat een ervaringsdeskundige commentaar geven want hier hebben wij als kind van een narcistische ouder helemaal niks aan !

Laat een reactie achter op dit blogartikel

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Dit bericht:
×
Schrijf je nu in voor onze maandelijkse nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste nieuws over stress en burn-out. Inschrijven