Huilen

Ik huil tegenwoordig steeds vaker, het zal dus wel goed met me gaan.

Huilen, ik ben er een groot voorstander van. En dat is heus niet altijd zo geweest. Zonder dat ik die boodschap bewust heb meegekregen zat er vroeger in mijn hoofd de gedachte: “Grote jongens huilen niet”. Het is misschien voor ouders heel normaal om je tranen te verbergen voor je kinderen. Onder het mom, ik wil ze niet overstuur maken of belasten met mijn verdriet. Maar wend je je ogen af als er tranen zijn, kan dit voor een gevoelig kind ook geïnterpreteerd worden dat tranen iets zijn om je voor te schamen. Net zoals alles in het leven mag je je kind ook leren huilen en hoe het onlosmakelijk bij het leven hoort.

800 jaar voor Christus wist Homerus het al: “Mannen die hun tranen de vrije loop laten hebben een nobel karakter.” Waarom verzetten we ons dan tegen de tranen? Schamen we ons misschien of doen ons best ons verdriet te verbergen? Het citaat van Homerus gaat natuurlijk net zo goed op voor vrouwen, toch lijkt het voor mannen nog veel moeilijker om onze tranen de vrij loop te laten. Over het nut van huilen, wetenschappelijke en psychologische inzichten lees je alles in dit blog.

Onze coaches zijn gespecialiseerd in het coachen van mensen met stress en burn-out, depressie en angst- en/of paniekaanvallen. Wij zorgen dat je snel de juiste hulp krijgt.

Contact opnemen

Onze coaches

€159.00

Online cursus

Stap voor stap stressvrij, bewezen effectief, op basis van het Liberi Fasenplan.

Bekijk de cursus

Waarom huilen we?

De mens is het enige wezen dat huilt. De reden hiervoor lijkt te liggen in de communicatieve functie. Als kind zijn we gedurende langere tijd behoorlijk kwetsbaar. Huilen is de meest efficiënte manier om aandacht te krijgen. Uit onderzoek van professor in de psychologie Sokol Chang is gebleken dat een huilend kind het meest irritante geluid ter wereld is. Dit heeft als functie dat ouders zorg dragen voor hun kind. Vraag het maar eens aan een ouder en die kan je vertellen dat er verschillende vormen van huilen zijn voor verschillende behoeften van het kind.

Als we volwassen zijn, hebben we andere manieren van communiceren. Waarom huilen we dan nog steeds? De theorieën hierover lopen uiteen.

Theorieën over de functie van huilen bij volwassenen

• Huilen zorgt voor opluchting: Psycholoog Alex Goetz stelt dat als je niet in staat bent om te huilen dat de stress in je lichaam zal toenemen tot een ongezond niveau. Door te huilen neem je deze ongezonde stress mee naar buiten. Ben je snel in staat je verdriet om te zetten in tranen dan zul je je ook sneller hierna weer blij voelen.
• Huilen is ontgiften: Er wordt gezegd dat in tranen de hormonen ACTH en prolactine aanwezig zijn. Mensen met teveel ACTH in hun lichaam hebben een hogere kans op ziekte. Het weg huilen van prolactine zou zorgen voor nieuwe aanmaak van prolactine. Dit is een stof die je een voldaan, gelukkig en kalm gevoel geeft. Echter volgens Ad Vingerhoets, hoogleraar stress en emoties, is deze theorie onwaar omdat tranen slechts een paar kubieke millimeters vocht bevatten en dus onvoldoende volume bevatten om impact te hebben.
• Door te huilen wordt je positiever: Door te huilen activeer je het parasympathisch zenuwstelsel. Dit gedeelte van je autonoom zenuwstelsel zorgt voor het verlagen van je hartslag en het vertragen van je ademhaling. Hierdoor voel je je rustiger en positiever. Uit een onderzoek van de universiteit van Florida is gebleken dat het merendeel van de mensen (meer dan 88 procent) zich beter voelt na een huilbui.
• Huilen verbindt: Samen lachen dat is makkelijk. Samen een moeilijke tijd meemaken en daar samen uitkomen kan de basis zijn onder een diepgaande band. Relaties worden pas echt op de proef gesteld bij verdriet en een moeilijke tijd. Ook al is huilen voor veel mensen op de werkvloer een taboe, ook hier kan het bruggen slaan en begrip voor elkaar opleveren. Huilen kan ook de weg vrijmaken voor een ander om emoties te tonen.

De emoties achter tranen

In de onderzoeken van Ad Vingerhoets komen de emoties wanhoop, hulpeloosheid en machteloosheid elke keer weer terug bij de situaties waarbij er wordt gehuild. Op het moment dat je alles hebt geprobeerd om de situatie weer onder controle te krijgen en dit toch niet lukt, dan volgen er vaak tranen. Net zoals het kleine kwetsbare kind geven onze tranen aan, dat we de situatie niet aankunnen. Het is een kreet om hulp, een zichtbaar teken dat je het niet alleen redt. Tranen zullen ook meestal leiden tot een hogere bereidheid van de ander om je te helpen. Hiermee zijn tranen dus erg krachtig in de communicatie.

Toch zijn er nog meer emoties die spelen bij het huilen. Denk maar aan verdriet, woede en schaamte. Maar mensen huilen ook als ze heel erg blij zijn of pijn ervaren. Ook hierbij lijkt het onvermogen om de emoties op een andere manier te uiten de reden van de tranen. Huilen van geluk is de overtreffende trap van gewoon gelukkig zijn. Huilen bij pijn laat zien dat het echt heel veel pijn deed. Ook dit laat de kracht van tranen zien.

Waarom huilen mannen minder dan vrouwen?

Gemiddeld huilen mannen tussen de 5 tot 20 keer per jaar terwijl vrouwen tussen de 20 en 50 keer per jaar huilen. Er zit zeker waarheid in de theorie dat jongens en meisjes anders opgevoed worden en daardoor ook anders met tranen omgaan. Tegelijkertijd zijn mannen en vrouwen ook hormonaal verschillend. Het vrouwelijke hormoon prolactine werkt drempelverlagend voor huilen, terwijl testosteron juist tranen in de weg kan zitten.

Ook traditioneel beroepsmatig zijn vrouwen vaker te vinden in beroepen waar emoties een groter onderdeel van zijn terwijl mannen vaker te vinden zijn in beroepen waar geen ruimte lijkt te zijn voor emoties. Het is altijd gevaarlijk om in stereotypes te denken. Maar in het algemeen praten vrouwen makkelijker over emoties terwijl mannen dit vaker uit de weg willen gaan.

Waarom huilen goed voor je is.

Tranen zijn echt. Tenzij je in Hollywoord werkt, zijn tranen niet te spelen. Herman Hesse zei het al: “Tranen zijn het smeltende ijs van de ziel.” Als mensen bij Liberi in een traject komen dan is de emotionele verwerking een belangrijk onderdeel van de stabilisatiefase van het Fasenplan. Bij een burn-out lijken tranen die al veel te lang opgesloten hebben gezeten een regelmatig terugkerend onderdeel. Zolang al dat verdriet nog vastzit is het bijna onmogelijk om verder te komen. Mensen zeggen dan dat ze bang zijn dat ze nooit meer zullen ophouden met huilen. Ik kan je garanderen: dat is tot op heden nog nooit gebeurd. Laat het er maar uit en probeer het nooit meer zo vast te zetten.

Jarenlang heb ik zelf moeite gehad om te huilen. Na mijn burn-out snotter ik geregeld bij een ontroerend boek of een emotionele film. Als ik toch weer in een periode van oplopende stress zit, dan huil ik soms weken niet. Dan maak ik mij zorgen, omdat ik weet waar het vastzetten van mijn tranen mij de vorige keer heeft gebracht. Dan doe ik een stapje terug en zoek bijvoorbeeld een film uit waarvan ik weet dat deze mij zal ontroeren. Ik weet nu dat mijn tranen geen zwakte zijn. Het is een teken dat het beter dan ooit met me gaat. Ik schaam me ook niet meer voor mijn tranen. Ik ben er trots op! Tegenwoordig huil ik steeds vaker, het zal dus wel goed met me gaan.